مدلسازی ساختاری موانع ارتقای جایگاه زعفران ایران در زنجیره ارزش جهانی
دوره 14، شماره 1، بهار 1405، صفحه 47-62
https://doi.org/10.22048/jsat.2026.581842.1593
محمدرضا ساسولی، محمد خداوردیزاده
چکیده گذار از خامفروشی به سمت خلق ارزش افزوده پایدار در محصولات استراتژیک کشاورزی، یکی از ارکان تابآوری اقتصادی در کشورهای در حال توسعه محسوب میشود. در تولید زعفران ایران، با وجود سهم ۹۰ درصدی در تولید جهانی، بخش عمده ارزش افزوده نهایی نصیب واسطههای بینالمللی میشود. مطالعات پیشین عمدتاً با نگاهی تکبعدی و آماری به این چالش نگریستهاند و از تبیین ساختار سلسلهمراتبی و روابط علی موانع غافل بودهاند. پژوهش حاضر با هدف پر کردن این شکاف، به طراحی مدل ساختاری موانع ارتقای جایگاه زعفران ایران در زنجیره ارزش جهانی پرداخته است. بدین منظور، با بهرهگیری از رویکرد مدلسازی ساختاری-تفسیری (ISM) و تحلیل MICMAC، نظرات ۱۲ نفر از خبرگان صنعت و دانشگاه تحلیل گردید. یافتههای پژوهش نشان داد که ۹ مانع شناساییشده در پنج سطح ساختاری قرار میگیرند. نتایج حاکی از آن است که برخلاف تصور رایج، «ضعف در برندینگ» و «تقلب در بازار» علت اصلی مشکلات نیستند، بلکه معلولهایی در سطح اول مدل هستند. در مقابل، متغیرهای «چالشهای نقل و انتقال ارز» و «عدم ثبات قوانین صادراتی» با بالاترین قدرت نفوذ، به عنوان ریشهایترین موانع در سطح پنجم (ریشه ها) شناسایی شدند. تحلیل MICMAC نیز تأیید نمود که این عوامل در ناحیه متغیرهای محرک قرار دارند و نوسانات نرخ ارز و قاچاق پیاز زعفران به عنوان متغیرهای واسط، اثرات آنها را به سطوح بالاتر منتقل میکنند. این پژوهش نتیجه میگیرد که هرگونه سرمایهگذاری بر روی برندسازی بدون رفع موانع نهادی و ساختاری (تحریمهای بانکی و قوانین تجاری)، فاقد اثربخشی پایدار خواهد بود.
