زراعت و فناوری زعفران

زراعت و فناوری زعفران

اثر نسبت های کشت مخلوط ردیفی نخود و زعفران بر عملکرد و برخی خصوصیات رشدی

نوع مقاله : مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان
قربانعلی اسدی 1
سرور خرم دل 2
محمد حسن هاتفی فرجیان 3
1 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
2 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشجوی کارشناسی ارشد اگرواکولوژی، دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
10.22048/jsat.2016.17360
چکیده
به منظور بررسی تأثیر نسبت‌های کشت مخلوط افزایشی نخود با گیاه نقدینه زعفران بر خصوصیات کمی و عملکرد، آزمایشی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با هفت تیمار و سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در دو سال زراعی 1391-1393 اجرا شد. تیمارها شامل 100% زعفران+20% نخود، 100% زعفران+40% نخود، 100% زعفران+60% نخود، 100% زعفران+80% نخود، 100% زعفران+ 100% نخود و کشت خالص دو گیاه بود. صفات مورد مطالعه شامل ارتفاع بوته، تعداد شاخه فرعی، تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در بوته، تعداد دانه در غلاف و وزن صد دانه و عملکرد بیولوژیکی و دانه نخود و تعداد گل، وزن تر گل، وزن تر کلاله و وزن خشک کلاله زعفران بودند. نتایج نشان داد که اثر نسبت‌های کشت مخلوط با زعفران بر ارتفاع بوته، تعداد شاخه فرعی، تعداد غلاف، تعداد دانه در غلاف، تعداد دانه در بوته، عملکرد بیولوژیکی و عملکرد دانه نخود معنی‌دار بود (05/0p≤). بالاترین عملکرد بیولوژیکی و دانه نخود برای کشت خالص به ترتیب با 3/608 و 9/282 کیلوگرم در هکتار و کمترین مقادیر برای تیمار 100% زعفران+ 100% نخود به ترتیب با 5/122 و 94/55 کیلوگرم در هکتار مشاهده گردید. اثر نسبت‌های کشت مخلوط ردیفی با نخود بر تعداد گل، وزن تر گل، وزن تر کلاله و وزن خشک کلاله زعفران در سطح احتمال یک درصد معنی‌دار بود (01/0p≤). بالاترین تعداد گل و وزن خشک کلاله زعفران برای کشت خالص به ترتیب برابر با 89/103 گل در متر مربع و 47/0 گرم کلاله در متر مربع و کمترین مقادیر برای 100% زعفران+ 20% نخود به ترتیب با 94/28 گل در بوته و 14/0 گرم کلاله در متر مربع مشاهده گردید. با افزایش درصد حضور نخود از 20 درصد به 100 درصد در کشت مخلوط افزایشی با زعفران، وزن خشک کلاله به ترتیب 142، 116، 41 و 5 درصد افزایش یافت. بدین ترتیب، با توجه کشت مخلوط زعفران با گیاهان تثبیت‌کننده نیتروژن نظیر نخود را بایستی جهت بهبود عملکرد این گیاه نقدینه به عنوان راهکار جایگزین اکولوژیکی در مدیریت پایدار آن مدنظر قرار داد. 
کلیدواژه‌ها
تثبیت نیتروژن
کشت مخلوط افزایشی
گیاه نقدینه
وزن کلاله

موضوعات

عنوان مقاله English

The Effects of Row Intercropping Ratios of Chickpea and Saffron on Their Quantitative Characteristics and Yield

نویسندگان English

Ghorban Ali Asadi 1
Surur Khorramdel 2
Mohammad Hasan Hatefi Farajian 3
1 Associate Professor, College of Agriculture, Ferdowsi University of Mashhad
2 Assistant Professor, College of Agriculture, Ferdowsi University of Mashhad
3 M.Sc. Student in Agroecology, College of Agriculture, Ferdowsi University of Mashhad
چکیده English

In order to study the effect of additive intercropping series of chickpea (Cicer arietinum L.) with saffron (Crocus sativus L.) on their growth criteria and yield, a field experiment was done based on a randomized complete block design with three replications at the Agricultural Research Station, Faculty of Agriculture, the Ferdowsi University of Mashhad during two growing seasons of 2012-2013 and 2013-2014. The treatment included 100% saffron+20%chickpea, 100% saffron+40%chickpea, 100% saffron+60%chickpea, 100% saffron+80%chickpea, 100% saffron+100% chickpea and their monoculture. The trait studied were plant height, yield components, biological yield and seed yield of chickpea and the number of flowers, fresh weight of flowers, fresh weight of stigma and dry weight of stigma for saffron. The results showed that saffron intercropping series had a significant impact on plant height, number of branches, number of pods, number of seeds per pod, number of seeds per plant, biological yield and seed yield of chickpea (p≤0.01). The highest biological yield and seed yield of chickpea were observed in monoculture with 608.3 and 282.9 kg.m-2 and the minimum of these were obtained in 100%saffron+100% chickpea with 122.5 and 55.94 g.m-2, respectively. The number of flowers, fresh weight of flower, fresh weight of stigma and dry weight of stigma for saffron were significantly affected by intercropping with chickpea (p≤0.01). The highest flower number and stigma dry weight of saffron were achieved in monoculture with 103.89 and 0.47 g.m-2 and the lowest of these were obtained in 100%saffron+20% chickpea with 28.94 flowers.m-2 and 0.14 g.m-2, respectively. By increasing the chickpea ratio from 20 to 100% at additive intercropping series with saffron, the dry weight of stigma was increased by 142, 116, 41 and 5%, respectively. Therefore, we may conclude that intercropping of saffron with nitrogen fixation plants such as chickpea seems to be a rational ecological approach for sustainable management of saffron.

کلیدواژه‌ها English

Nitrogen fixation
Additive intercropping
Cash crop
Stigma weight
Abdali Mashhadi, A. 2006. The Study of corn and sunflower intercropping in various rations and planting times. MSc. Dissertation, University of Tehran, Iran. (In Persian with English Summary)
Abdullaev, F. 2006. Biological properties and medicinal use of saffron (Crocus sativus L.).Proceedings of the 2nd International Symposium on Saffron Biology and Technology. Mashhad, Iran, 28-30 October 2006, p. 339-345.
Albert, N. 1999. The effect of mixed cropping saffron and pea on saffron yield. Journal of Saffron 2: 73-78.
Banik, P., Midya, A., Sarkar, B.K., and Ghose, S.S. 2006. Wheat and chickpea intercropping systems in an additive series experiment: Advantages and weed smothering. European Journal of Agronomy 24: 325-332.
Banitaba, A. 2008. Study of saffron and cumin intercropping in Isfahan region. Final Report of Research Project in Islamic Azad University of Golpayegan, Iran. (In Persian with English Summary)
Farhoodi, F., Rahnama, A., and Ismaeilzadeh, H. 2003. Station of saffron in intercropping. The 3rd International Congress of Saffron, December 2 and 3, Mashhad, Iran. (In Persian with English Summary)
Galavi, M., Soloki, M., Mousavi, S.R., and Ziyaie, M. 2008. Effect of planting depth and soil summer temperature control on growth and yield of saffron (Crocus sativus L.). Asian Journal of Plant Science 7: 747-751.
Ghorbani, R., and Koocheki, A. 2006. Organic saffron in Iran: prospects challenges. Proceedings of the 2nd International Symposium on Saffron Biology and Technology. Mashhad, Iran. 28-30 October 2006, pp. 369-374.
Haymes, R., and Lee, H.C. 1999. Competition between autumn and spring planted grain intercrops of wheat (Triticum aestivum) and field bean (Vicia faba). Field Crops Research 62: 167-176.
Kafi, M., Rashed Mohasel, M.H., Koocheki, A., and Mollafilabi, A. 2002. Saffron: Production and Processing. Zaban va Adab Publications, Iran, 276 pp. (In Persian with English Summary)
Khosravi, M. 2005. Intercropping black zira (Bonium persicum) with saffron and annual crops: Agroecological and economic perspectives. Ferdowsi University, Iran, PhD Thesis. (In Persian with English Summary)
Khoze M.A. 2000. Saffron in mixed cropping system. Journal of Saffron 8: 18-244.
Koocheki, A. 2004. Indigenous knowledge in agriculture with particular reference production in Iran. Acta Horticulturae 650: 175-182.
Koocheki, A., Najibnia, S., and Lalehgani B. 2009. Evaluation of saffron yield (Crocus sativus L.) in intercropping with cereals, pulses and medicinal plants. Iranian Journal Field Crops Research 7 (1): 163-172. (In Persian with English Summary)
Koocheki, A., Shabahang, J., Khorramdel, S., and Azimi, R. 2013. The effect of irrigation intervals and intecropped marjoram (Origanum vulgare) with saffron (Crocus sativus) on possible cooling effect of corms for climate change adaptation. Iranian Journal of Field Crops Research 11 (3): 390-400. (In Persian with English Summary)
Mahmood, A. 2001. Mix cropping system. http:// www.Agri systems.org.
Mazaheri, D. 1998. Intercropping Agronomy. Publication of Tehran University, Tehran, Iran. (In Persian with English Summary)
Naderi Darbaghshahi, M., Pazoki, A., Banitaba, A., and Jalali Zand, A. 2009. Study of agronomical and economical aspects of saffron and chamomile intercropping in Isfahan region. New Findings in Agriculture 3 (4): 413-422. (In Persian with English Summary)
Pooramir, F., Koocheki, A., Nassiri Mahallati, M., and Gorbani, R. 2010. Evaluation of yield and yield components on sesame and chickpea in replacement intercropping series. Iranian Journal of Field Crop Research 8 (5): 747-757. (In Persian with English Summary)
Rangahau, M.K. 2003. Growing saffron -The world’s most expensive spice. Crop and Food Research 20: 1-4.
Reijntjes, C., Haverkort, B., and Waters-Bayer, A. 1992. Farming for the future, an introduction to lowextrnal- input and sustainable agriculture. Macmillan Education Ltd.
Sengul, S. 2003. Performance of some forage grasses or legumes and their mixtures under dry land condition. European Journal Agronomy 19: 401-409.
Shabani, G.H., Azizi, K.H., Chaichi, M.R., Ghalavand, A., Eshghizadeh, H., and Doraghi, T. 2005. Effects of pore and mixed cropping of annual medic (Medicago scutellata cv. Robinson) with barely on forage yield, seed production and soil seed bank. Pajouhesh and Sazandegi 66: 67-73. (In Persian with English Summary)